Als het leven pijn doet...


Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Het leven brengt soms pijn.

Dan zijn er binnen in jou donderwolken, onweersbuien en soms ook wel eens storm. Die worden weerspiegeld in de buitenwereld.

Afhankelijk van hoe jij ermee omgaat en er naar kijkt, kan je langer of minder lang in de pijn blijven hangen. Je hoeft niet noodzakelijker wijs een roze bril op te zetten want die bril zorgt ervoor dat je niet ‘de realiteit der dingen’ ziet. Door te zien wat er werkelijk is, zonder er verhalen van te maken, zonder er dingen aan toe te voegen of oude dingen uit de sloot te halen, zie en voel je wat je vroeger niet zag, niet durfde te voelen. Het is door de verhalen, de toegevingen, de gedachten dat je uit de beleving, de echte ervaring van het moment stapt.

Zie wat er is, voel wat het in jou teweeg brengt, dat kan soms heel intens en heftig zijn… Blijf bij dat gevoel zodat het door je hele lichaam (en aura) kan bewegen. Zo kan je het helemaal doorvoelen, zo verdwijnt ook het intense en dan is er weer een laagje weg. Ja soms komt het in laagjes zeker als het om iets ‘groots’ gaat. Elke keer je er weer induikt, verdwijnt er weer een laagje. Dan kan je weer een beetje dieper, een beetje verder tot op een dag de energie die er rond hangt, helemaal is verdwenen.

Soms lijkt het dat mensen een echte pijnlijke gebeurtenis nodig hebben om dingen in hun leven te veranderen. Zonder die pijnlijke ervaring zouden ze blijven waar ze zijn, hoewel ze zich er niet echt goed bij voelen. Het leven had al signalen gegeven dat het tijd was/is voor verandering. Maar de stappen richting verandering werden niet gezet. Het leven geeft je telkens nieuwe ervaringen om toch die andere weg in te slaan maar ook dan ‘hoor je het gefluister niet’. Dan zorgt het leven ervoor dat je niet anders kan dan luisteren, door je even ‘stil’ te leggen, door een heftige gebeurtenis (bv echtscheiding, zwaar ongeval, werkverlies, …) op jouw pad te brengen. Er kunnen verschrikkelijke dingen gebeuren (op persoonlijkheidsniveau), je ziet pas later, als je dieper durft te kijken, welke les je hier mocht leren.

Bij een heftige, pijnlijke gebeurtenis kan je in de slachtofferrol stappen, jezelf zielig vinden, er een groot drama van maken. Of je kan (na de grootste schok) voelen ‘Wat wil het leven mij nu eigenlijk vertellen?’ ‘Wat wil er in mij veranderen?’ ‘Welke stappen mag ik zetten? Waar mag ik naartoe? Waar nodigt het leven mij toe uit?’

Is het makkelijk? Nee zeker niet, het kan heftig en intens zijn, pijnlijk bij momenten. Als je leert om die pijn helemaal te voelen, er niet voor te vluchten, de pijn niet weg te duwen, niet bang te zijn voor die pijn, dan weet je dat de pijn ook weer verdwijnt. Die pijn loodst je door een les waardoor je steeds meer op je eigen kracht kan vertrouwen. Dan wordt het eenvoudiger om door je eigen processen te gaan. Er zullen altijd triggers zijn die je weer iets nieuws leren, die je weer een laagje dieper brengen. De lessen blijven komen om verder te groeien naar de mooiste versie van jeZelf. Hoe fijn zou het zijn om jouw lessen in vreugde te leren?

Het leven is niet tegen jou, nee het leven is er vóór jou!! Je ziet het niet altijd, je vertrouwt er niet altijd op. Je wil het nog controleren zodat het gaat zoals jij het wil. Hoe verder je in je proces bent, hoe meer je voelt dat er niets te controleren is. De dingen gaan zoals ze gaan en jij mag erop vertrouwen. De energie toont je de weg, toont je ook jouw belemmeringen en beperkingen (althans die die jij bent gaan geloven). Op het moment dat je het ziet, kan je er ook iets aan veranderen. Je kan dan die belemmeringen en beperkingen ombouwen naar een kracht en een vertrouwen dat alles goed is zoals het is. Jij bent een prachtig wezen, jij bent perfect in al jouw imperfecties!!

Je hoeft het niet alleen te doen, je wordt geholpen. Een heel team van gidsen en wezens staat voor je klaar en ondersteunen je. Vraag maar om hulp en let op de ‘toevalligheden’, de tekens en signalen. Ze kunnen je verder helpen.

Ik wens je een week waarin je de lessen durft aan te gaan, een week waarin je dieper in jezelf durft duiken. Een week waarin je op tocht durft te gaan in jezelf. Waarin je mensen (en wezens) rondom je hebt die jou begrijpen en ondersteunen. Een week waarin je de wonderen van het leven kan omarmen!!

Warme knuffel

Gudrun

68 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven